Auglýsing

Klukkan

Fuglinn er nú floginn,
burt af lífsins braut.
Farinn er á veginn sinn,
Horfinn frá eigin þraut.

Lífinu er nú lokið,
hjá þessum unga dreng.
Allt sem hann vildi er fokið,
útaf einum streng.

Hans verður ávallt saknað,
með mikilli sorg í hjarta.
Ég ætti samt ekki að kvarta,
því að í himnaríki er ákaft fagnað,
og það komið sem alltaf hefur vantað.



Með Rasskinnarnar Í Sundur,
Og Pappírinn Í Hendi.
Ég Brúna Barnið,
Í Klósettið Sendi.

En Klósettið Er Stíflað,
Svo Ég Hendi Öllu Í Bala.
Djöfulli Varð Ég Hræddur,
Þegar Kvikyndið Byrjaði að Tala.



með líkaman að vopni
ég treð dólgnum inn
er þér sama þó ég þig opni
og verði þar um senn

alla nóttina ég hamast
á þínu fagra skinni
líkami minn er að lamast
en það er svo gott að vera inni

ég tek hann út og brunda út um allt
eins og ég sé sóðalegt svín
fæ mér eftir á: Sígó, appelsín og malt
og bæti út í það brennivín




við tölvuna sit ég glaður
á msn ég er að spjalla
en djöfulli verð ég graður
já greddan er alltaf að kalla

Svo ég tek hann út
og hristi um stund
hendurnar í hnút
allstaðar brund

Ekkert til að þrífa með
nema mynd af Ripp, Rapp og Rupp
en ekki bætti það mitt geð
svo ég sleikti það bara upp




niður úr rassinum hengur kúkur
djöfulsins hlunkurinn er svo mjúkur
við rasskinarnar festist og hangir þar enn
ég stend ekki af klóstinu senn

með pappír í annari og blað í hinni
mér finnst eins og á skýji ég er í himni
kúkurinn farinn og ég er sæll
sturta svo niður eins og þræll

Nú loksins þrautin er búin
í rasskinunum ég er lúinn
á viktina fer svo og sýni vorkun
30 kg léttari en ég var í morgun

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...

Könnun

Eru ljóðin mín gróf/Dónaleg?